„Ten spór trwa od kilku dziesięcioleci, pereł hodowlanych jest coraz więcej, znaleziono nowe metody przyspieszonego rozwoju perły, uzyskano jeszcze lepszy blask. I oba rodzaje pereł doskonale ze sobą współistnieją w handlu, w magazynach jubilerskich i na szyjach pięknych a zamożnych kobiet.
Tyle tylko, że kiedy przyprzeć do muru jakiegoś doświadczonego znawcę, odpowiedź będzie zawsze taka sama tylko perły naturalne zasługują na miano klejnotów. Ich hodowlane kuzynki, choć niekiedy bardzo urodziwe, a w każdym razie bardzo poszukiwane, są jednak, mimo wszystko, tylko namiastką. Mają się tak do oryginalnych wytworów rodziny Pteria, jak reprodukcja drukarska obrazu do oryginału w muzeum.
Jest coś jeszcze, co oprócz odcienia różni oba rodzaje pereł kształt. Perły hodowlane są zawsze zdumiewająco okrągłe, jak gdyby je toczono na specjalnej tokarce. Naturalne natomiast zawsze mają jakieś karbki, spłaszczenia, wyżłobienia, czasem przypominają łzę, a czasem gruszkę. Zapewne z tego powodu już kilkaset lat temu wiedziano, że nie ma na świecie dwóch identycznych pereł. Kiedy je oglądamy gołym okiem, można się czasem pomylić. Wystarczy jednak wziąć do ręki zwykłą lupę, aby zrozumieć, że przyrody, mimo wszystko, przechytrzyć nie można.“(16)