„— Nie mam go na nasłuchu — odpowiedział drugi głos, któremu towarzyszyły trzaski jakby wyładowań. — Nie mam go od kilku minut! Widzisz coś, Monk
— Kto mówi — zabrzmiał trzeci głos, tak czysto i pozornie blisko, że aż się wzdrygnąłem. — Tu Beccari. Tu Beccari. Sem, Monk, dlaczego nie odpowiadacie Gdzie jesteście...
Trzaski. Przez chwilę słyszałem tylko szumy i zakłócenia, jakbym tkwił w tamtej swojej kabince nasłuchu na satelicie i przysłuchiwał się mowie gwiazd.
— Miałeś namiar — spytał mężczyzna, którego usłyszałem pierwszego. — Słuchaj, Monk, halo!
— Jestem, Sem. O co chodzi
— Miałeś namjar Beccariego Tam, gdzie go ostatni raz usłyszałeś
— Tu Beccari. Tu Beccari. Dlaczego nie odpowiadacie...
— ...giego równoleżnika. Mniej więcej trzydzieści kilometrów — głos kogoś, kogo nazywano Monkiem. — Jadę tam pełną mocą silników. Podać ci kierunek
— Nie trzeba. Ja...
— Tu Beccari — głos mówiącego wzniósł się w wyższe rejestry gamy. — Widzę obiekt! Słuchajcie! Widzę obiekt! Jest ogromny...
—Monk, Monk...
Nie mogłem zwlekać. Wiedziałem już dość. To jedno słowo „obiekt" powiedziało mi więcej niż wszystkie rozmowy, które mógłbym jeszcze podsłuchać. Nie miałem chwili do stracenia. Można się było tego spodziewać. Zobaczyli coś. Zobaczyli i ruszyli wszyscy, ilu ich było, zostawiając bazę na łasce automatów... które wcale nie były zaprogramowane zgodnie z instrukcjami SAO...“(9)